ز خواب غفلت هستی که تعبیر عدم دارد

که دارد هر حیا جامی و هر قطره مینایی

نفس سرمایه این چار سوییم ای هوس شرمی

بضاعتها پر افشانی ست کو سودی چه سو دایی

توان بیدار گردیدن اگر برخود زنی پایی

ز یادت رفته است افسانه بزم ازل ورنه

نمی باشد جز افسون سخن پنهان و پیدایی