بی صدا تر ز دو دست است چو بر هم سایی

سعی مطرب نشود چاره گر کلفت دل

این گره نیست که ناخن زنی و بگشایی

شور هنگامه افلاک و خروش دل خاک

حرف عشق انجمن آرای خروشست اینجا

بند نی گردد اگر لب بهم آردنایی

خواب در دیده ارباب قناعت تلخ است