سعی مطرب نشود چاره گر کلفت دل

که مبادا روی از خویش و قیامت آیی

حسرت باده کشی نیست کم از آتش صور

کوهها رفت به باد از هوس مینایی

این گره نیست که ناخن زنی و بگشایی

شور هنگامه افلاک و خروش دل خاک

بی صدا تر ز دو دست است چو بر هم سایی