نهال داغ حرمان را زمینگیری است بالایی

ز سامان دو عالم آرزو مستغنی ام دارد

شبستان خط جام و حضور شمع و مینایی

دمیدن گو نباشد آبیار ریشه جهدم

نیاز خاک راه ناامیدی بایدم کردن

دل خون گشته در دستی ، سر فرسوده در پایی

سراغ خون من از گرد رنگ گل چه می پرسی