نیاز خاک راه ناامیدی بایدم کردن

شبستان خط جام و حضور شمع و مینایی

دمیدن گو نباشد آبیار ریشه جهدم

نهال داغ حرمان را زمینگیری است بالایی

دل خون گشته در دستی ، سر فرسوده در پایی

سراغ خون من از گرد رنگ گل چه می پرسی

به یاد دامن او می کشم آخر سر از جایی