که در هر برگ گل آیینه دارد حسن رعنایی

چراغ حیرتم چون لاله در دست است معذورم

رهی گم کرده ام در ظلمت آباد سویدایی

درین گلشن میسر نیست ترک احولی کردن

ز نفی ما و من اثبات وحدت کرد آگاهی

حبابی چند از خود رفت و بیرون ریخت دریایی

نبود امیدی از جام سلامت غنچه ما را