خفاش شوی به که دهی عرض همایی

همت نپسندد که به این هستی موهوم

چون عکس در آیینه کنم خانه خدایی

درکشور یاسی که سحر خنده شام است

زین جوش غباری که گرفته ست جهان را

فتح در خیبر کن اگر چشم گشایی

تا چند خراشد اثر لاف گلویت