به افسون نفس تا چند در باد تفنگ آیی

بساط لاف چندین انفعالی درکمین دارد

حذر زان وسعت دامن که زیر پای لنگ آیی

کسی با برق بی زنهار فرصت برنمی آید

سخن دردسر است اما متن بر خامشی چندان

که چون آیینه از ضبط نفس در زیر زنگ آیی

درآن محفل به ظرف وهم وظن کم می رسد فطرت