سخن دردسر است اما متن بر خامشی چندان

حذر زان وسعت دامن که زیر پای لنگ آیی

کسی با برق بی زنهار فرصت برنمی آید

به افسون نفس تا چند در باد تفنگ آیی

که چون آیینه از ضبط نفس در زیر زنگ آیی

درآن محفل به ظرف وهم وظن کم می رسد فطرت

مگر گردون شوی تا قابل یک کاسه بنگ آیی