خواب غفلت چقدر گرد پریشان نظری ست

قطره نارفته به انداز گهر می آیی

شعله ات گو نفسی چند به پرواز تند

آخر از ضبط نفس در ته پر می آیی

به وطن خفته ز تشویق سفر می آیی

عالمی در نفس سوخته خون می گردد

تا تو یک ناله پرواز اثر می آیی