عرض تنزیه به تشبیه نمی آید راست

که به چشم همه کس دیر و حرم می آیی

عقل و حس غیر تحیر چه طرازد اینجا

کز حدوث آینه پرداز قدم می آیی

سحر کاریست که معنی به رقم می آ یی

فقر نازدکه به تجرید نظر دوخته ای

جاه بالد که به سامان حشم می آیی