سحر کاریست که معنی به رقم می آ یی

عقل و حس غیر تحیر چه طرازد اینجا

کز حدوث آینه پرداز قدم می آیی

عرض تنزیه به تشبیه نمی آید راست

فقر نازدکه به تجرید نظر دوخته ای

جاه بالد که به سامان حشم می آیی

ای نفس آمد و رفت هوست داغم کرد