ز فیض وحشتم همسایه جمعیت عنقا

به ناقوسی دل امشب از جنون خورده ست پهلویی

بر این نه دیر آتش می زنم سر می دهم هویی

چو دل دارم به پهلو گوشه از عالم آنسویی

به هر بی دست و پایی سیر گلزاری دگر دارم

سرشکی رفته ام از خویش اما تا سرکویی