چون نی به نیستان همه تن بند گلویی

از صورت ظاهر نکشی تهمت غایب

باور مکن این حرف که گویند تو اویی

زبن خرقه برون تاز و در غلغله واکن

حسن تو مبرا ز عیوبست ولیکن

تا چشم به خود دوخته ای آبله رویی

هر چندکه اظهار جمال از تو نهفتند