ای عالم فراغ، مروت، که هست زان

جان رفت و سوزد از تو دل ناتوان هنوز

شد خاک دیده مژه ام خون فشان هنوز

جان های زخم خورده ز پی دوان هنوز

خاکم به باد رفت سراسیمه هر طرف

می جوید از دلم غم عشقت نشان هنوز