جان های زخم خورده ز پی دوان هنوز

جان رفت و سوزد از تو دل ناتوان هنوز

شد خاک دیده مژه ام خون فشان هنوز

ای عالم فراغ، مروت، که هست زان

خاکم به باد رفت سراسیمه هر طرف

می جوید از دلم غم عشقت نشان هنوز

از تیر کاری تو به خون می تپد دلم