خاکم به باد رفت سراسیمه هر طرف

شد خاک دیده مژه ام خون فشان هنوز

ای عالم فراغ، مروت، که هست زان

جان های زخم خورده ز پی دوان هنوز

می جوید از دلم غم عشقت نشان هنوز

از تیر کاری تو به خون می تپد دلم

افکنده غمزه تو به بازو کمان هنوز