فرصتم نیست که در پای تو جان افشانم

کار خود کرد به من غم دل، غم های تو خوش

گر چنین غمزه کند کاوش دل، ممکن نیست

که شود خاطرم از شغل تماشای تو خوش

بس که می آیدم از دیدن بالای تو خوش

دیدم از زلف شکن در شکن و چین در چین

همه جا خاص تو ای دل، بنشین، جای تو خوش