دل زایر دیریست که هنگام زیارت

از شاهی کونین کند عار ندیمش

ممنونم از آن غمزه که از کام دل من

شیرینی امید برد تلخی بیمش

جبریل وضو کرده درآید به حریمش

ما لاله آن باغ و بهاریم که در صبح

بر باد رود شبنم شادی ز نسیمش