بر باد رود شبنم شادی ز نسیمش

دل زایر دیریست که هنگام زیارت

جبریل وضو کرده درآید به حریمش

ما لاله آن باغ و بهاریم که در صبح

آن دل که در او شعله زند مهر جمالش

در سایه طوبی تو آسیب جحیمش

عرفی کند اندیشه درمان غم دل