شکر کرشمه های تو بر روزگار فرض

فصل بهار است و شکر نسیم بهار فرض

می در پیاله واجب و گل در کنار فرض

چندان اسیر شد دل وارستگان که گشت

صیاد غمزه تو چو زه بر بست بر کمان

گردید عشق ناوک او بر شکار فرض

از بس که قابلیت در عشق داشتم