کردم عطای حسن تو بر کردگار فرض

صیاد غمزه تو چو زه بر بست بر کمان

گردید عشق ناوک او بر شکار فرض

از بس که قابلیت در عشق داشتم

سنت بود ز میکده جذب نسیم می

وز درگهش به ناصیه جذب غبار فرض

زان مانده ام به طاعت حق کز هوای نفس