که آگه است که کاووس و کی کجا رفتند

از این فسانه هزاران هزار دارد یاد

قدح به شرط ادب گیر زان که ترکیبش

ز کاسه سر جمشید و بهمن است و قباد

که واقف است که چون رفت تخت جم بر باد

ز حسرت لب شیرین هنوز می بینم

که لاله می دمد از خون دیده فرهاد