ز حسرت لب شیرین هنوز می بینم

ز کاسه سر جمشید و بهمن است و قباد

که آگه است که کاووس و کی کجا رفتند

که واقف است که چون رفت تخت جم بر باد

که لاله می دمد از خون دیده فرهاد

مگر که لاله بدانست بی وفایی دهر

که تا بزاد و بشد جام می ز کف ننهاد