که تا بزاد و بشد جام می ز کف ننهاد

ز حسرت لب شیرین هنوز می بینم

که لاله می دمد از خون دیده فرهاد

مگر که لاله بدانست بی وفایی دهر

بیا بیا که زمانی ز می خراب شویم

مگر رسیم به گنجی در این خراب آباد

نمی دهند اجازت مرا به سیر و سفر