مه من، به جلوه گاهی که تو را شنودم آن جا

جگرم ز غصه خون شد، که چرا نبودم آن جا؟

گه سجده خاک راهت به سرشک می کنم گل

غرض آن که دیر ماند اثر سجودم آن جا