به سر رهش، هلالی، ز هلاک من که را غم؟

که نیازمندی خود به تو می نمودم آن جا

پس ازین جفای خوبان ز کسی وفا نجویم

که دگر کسی نمانده که نیازمودم آن جا

چو تفاوتی ندارد عدم و وجودم آن جا