حذر کن از دم سرد رقیب، ای نوگل خندان

به ما هم گوشه چشمی که رسوا کرده ای ما را

پس از مردن نخواهم سایه طوبی ولی خواهم

که روزی سایه بر خاکم فتد آن سروبالا را

که از باد خزان آفت رسد گلهای رعنا را

دلا، تا می توان امروز فرصت را غنیمت دان

که در عالم نمی داند کسی احوال فردا را