که از باد خزان آفت رسد گلهای رعنا را

پس از مردن نخواهم سایه طوبی ولی خواهم

که روزی سایه بر خاکم فتد آن سروبالا را

حذر کن از دم سرد رقیب، ای نوگل خندان

دلا، تا می توان امروز فرصت را غنیمت دان

که در عالم نمی داند کسی احوال فردا را

زلال خضر باشد خاک پایت، جای آن دارد