ور نه، از جانم برون کن ارزوی خویش را

آرزومند توام، بنمای روی خویش را

جان در آن زلفست، کمتر شانه کن، تا نگسلی

هم رگ جان مرا، هم تار موی خویش را

خوب رو را خوی بد لایق نباشد، جان من