وه! که خواهد شد، هلالی خانه عمرم خراب

لیک من دیوانه ام، زنجیر می باید مرا

وعده وصل تو داد اندکی تسکین دل

تا رخ خوبت نبینم دل نیاساید مرا

جان غم فرسوده من چند از غم بفرساید مرا؟