نمی خواهم که خط بالای آن لب سایه اندازد

دگر طاقت ندارم، چاک خواهم زد گریبان را

بزن یک خنجر و از درد جان کندن خلاصم کن

چرا دشوار باید کرد بر من کار آسان را؟

که بی ظلمت صفای دیگرست اب حیوان را

به زلفت بسته شد دل های مشتاقان، بحمدالله

عجب جمعیتی روزی شد این جمع پریشان را!