هلالی، دل منه بر شیوه آن شوخ عاشق کش

که در یک لحظه میریزند خون صد مسلمان را

طبیبا، تا به کی بر زخم پیکانش نهی مرهم؟

برو، مگذار دیگر مرهم و بگذار پیکان را

سخن بشنو و گرنه بر سر دل می کنی جان را