به صد امید عزم کوی او دارند مشتاقان

که برد از خاطر من خار خار گل عذاران را

ز ناز امروز با اغیار خندان می رود آن گل

دریغا! تازه خواهد کرد داغ دل فگاران را

خداوندا، به امیدی رسان امیدواران را

تو، ای فارغ، که عزم باغ داری سوی ما بگذر

که در خون جگر چون لاله بینی داغ داران را