هلالی کیست، کان مه توسن برانگیزد به قتل او

که در خون جگر چون لاله بینی داغ داران را

اگر من بابلم، اما تو آن گل برگ خندانی

که از باغ تو بویی بس بود چون من هزاران را

به خون این چنین صیدی چه حاجت شهسواران را؟