روزی که در وصل به رویم بگشایی

زنهار! مرنجان دل صاحب نظری را

زین پیر فلک هیچ کسی یاد ندارد

ای تازه جوان، همچو تو زیبا پسری را

از عالم بالا بگشایند دری را

سر خاک شده از سجده آن کافر بدکیش

تا چند پرستم ز خدا بی خبری را؟