از عالم بالا بگشایند دری را

زین پیر فلک هیچ کسی یاد ندارد

ای تازه جوان، همچو تو زیبا پسری را

روزی که در وصل به رویم بگشایی

سر خاک شده از سجده آن کافر بدکیش

تا چند پرستم ز خدا بی خبری را؟

از گوشه میخانه برون آی، هلالی