سرشک لعل که زد شترت به حجره چشم

کلیم با شتر طور و حجره ایمن

ز دیده زد شتر تو قدم به حجره دل

کزان لبان شتر حجره مراست لبن

ز حجره داد به من صد شتر عقیق یمن

به حجره بس که دلم بر شتر زند آتش

شتر به حجله نماید، چو شعله در گلخن