بسیار غلامان کمربسته به پیشت

دادست خدا حسن و جمال از همه پیش ت

این سرکشی و ناز بود از همه بیش ت

هرچند که هستند ز بیگانه و خویشت

روزی شود ای دوست که دیار نماند

ای کافر پرعشوه و ای دلبر طناز

یک چشم زدن و انکنی چشم خود از ناز