که آفت هاست در تاخیر و طالب را زیان دارد

خدا را داد من بستان از او ای شحنه مجلس

که می با دیگری خورده ست و با من سر گران دارد

به فتراک ار همی بندی خدا را زود صیدم کن

ز سروقد دلجویت مکن محروم چشمم را

بدین سرچشمه اش بنشان که خوش آبی روان دارد

ز خوف هجرم ایمن کن اگر امید آن داری