سین ز هجران آن لب خندان

که برون آمدست نقطه ضاد

دال بی طره تو بدحالست

این که خم شد قدش بر آن دالست

لب حسرت گرفته بر دندان

همچو شین است بی تو سرکش کاف

که کند سینه را شکاف شکاف