وقت خواندن ز هیبت استاد

نعل و داغی ست نون و نقطه نون

غیر از این گونه حرف کم می گفت

حرف می دید و حرف غم می گفت

چون ز طفلان برآمدی فریاد

او هم آواز و هم زبان می شد

پس به تقریب در فغان می شد