آیم و جا کنم به گوشه بام

گفت: برخیز و اضطراب مکن

غم فردا مخور، شتاب مکن

زان که من بعد ازین چه صبح و چه شام

بر لب بام قصر بنشینم

تا گروه کبوتران بینم

تو هم از دور سوی من می بین