بر لب بام قصر بنشینم

غم فردا مخور، شتاب مکن

زان که من بعد ازین چه صبح و چه شام

آیم و جا کنم به گوشه بام

تا گروه کبوتران بینم

تو هم از دور سوی من می بین

در و دیوار کوی من می بین