او به صد رشک حسرتی می خورد

چون میسر نبود بزم حضور

شاد بود از نگاه دورادور

گر کسی جام عشرتی می خورد

می کشیدند می به نغمه نی

آن گدا آه می کشید از پی

شاه بر لب نهاد جام شراب