بر لب آن محسط شورانگیز

روز و شب جا گرفت بر ساحل

تا در آن صید که مقامش بود

مرغ و ماهی اسیر دامش بود

لجه موج خیز گوهرریز

بود کوهی که گفته شد زین پیش

که بدان انس داشت آن درویش