بود مانند کاه در پس کوه

بود کوهی که گفته شد زین پیش

که بدان انس داشت آن درویش

بس که کاهیده بود از اندوه

کوه درویش را وطن شده بود

بیستون جای کوهکن شده بود

هرگه از شوق بی قرار شدی