هر که یابد ز فقر آگاهی

گردی از خود به دامن دگری

سر مپیچ از رضای درویشان

که سرافراز عالمند ایشان

نکند میل شوکت شاهی

ای بسا شاه عاقبت اندیش

که ز شاهی گذشت و شد درویش