قدر آتش فزون تر از گل شد

تا شود گرم زودتر می رفت

بلکه مهر جهان فروز نبود

همه شب بود و هیچ روز نبود

دود او شاخ و برگ سنبل شد

در زمستان زدند شعله بخار

تا دروگل دمد چنان که بهار