دود او شاخ و برگ سنبل شد

بلکه مهر جهان فروز نبود

همه شب بود و هیچ روز نبود

قدر آتش فزون تر از گل شد

در زمستان زدند شعله بخار

تا دروگل دمد چنان که بهار

آب از یخ قبای آهن ساخت